پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودتمایز یافتگی و سبک های حل تعارض زوجین در زوجین دارای تعارض در شهر شیراز انجام شد. این تحقیق از نوع توصیفی – همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را، تمامی زوجین ناسازگار ودارای تعارض زناشویی داوطلب مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان درمانی شهر شیراز تشکیل می¬دهند. نمونه مورد مطالعه از نوع تصادفی خوشه ای چند مرحله ای است. که تعداد 100 نفر از زوجین مراجعه کننده به مراکزمشاوره خانواده قوه قضائیه درشهر شیراز بودند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه پرسشنامه سبک های حل تعارض رحیم این ابزار توسط رحیم (1983)و مقیاس تمایزیافتگی فرم اولیه اسکورون و فرایدلندر(1998) استفاده شد.و پرسشنامه ها با نرم افزار در دو سطح توصیفی و استنباطی تجزیه وتحلیل شده اند. و نتایج ماتریس همبستگی پيرسون نشان داد به جز سبک یکپارچگی و سبک مصالحه که همبستگی مثبت و معنی داری وجود دارد ، بقیه زیر مولفه های تمایزیافتگی خود و سبک حل تعارض زوجین در سطح(01/0) رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. جهت پیش بینی خودتمایزیافتگی و سبک های حل تعارض در زوجین دارای تعارض زناشویی ، از آزمون رگرسیون چندگانه به روش همزمان استفاده شد که نتایج نشان داد مقدار ضریب همبستگی چندگانه برابر با 46/0 و ضریب تعیین59/0 است به عبارتی سبک های حل تعارض و خودتمایزیافتگی در کل نزدیک به 59 درصد از واریانس نمرات زوجین دارای تعارض را تبیین می‌کند. (000/0p، 381/0 و346/0=β).

کلیدواژه ها: خودتمایز یافتگی سبک های حل تعارض زوجین